El Zahir Liizazi Dinillah

El Zahir Liizazi Dinillah

Fatımilerin yedinci halifesi olan Ebû Haşim el Zahir, 20 Haziran 1005’te doğdu. 16 yaşında hükümdarlık koltuğuna oturan Ez Zahir’in, göreve geldiği ilk yıllarda vasiliğini, halası Sittü’l-Mülk üstlendi. Sittü’l-Mülk, vefat ettiği 1024 yılına kadar bu görevi sürdürdü. Genç yaşta imamlık hilatini giyen El Zahir, babasının aksine yumuşak tabiatlı bir halifeydi. Akıllı oluşu devlet işlerini kavramasını kolaylaştırdı. Hoşgörüsüyle halk tarafından kısa sürede sevilmesine neden oldu. Babasının aşırı derecede incittiği Müslüman olmayan halkları da, takip ettiği tutarlı politikalarla yanına çekmeyi başardı. Yahudiler ve Hıristiyanlar onun zamanında dinî özgürlüklerine kavuştular. Nil’in kaynağından beslenen Mısır topraklarından halkını yararlandırmak için tarıma önem veren El Zahir, çiftçilerin toprağı işlemede kullandıkları bazı hayvanların vebaya yakalanmasından dolayı, ülkesinde inek kesimini yasaklarken, tarımsal faaliyette kullanılmayan hayvanların kesilmesini emreden bir kanun çıkarttı. Halife El Zahir, tarımsal üretimle ilgilendiği kadar, imar faaliyetiyle ilgilenmedi. Onun döneminde Kahire’nin en güzel binalarından kabul edilen Manzaratu’l-Lülüe inşa edildi. Fatımi egemenliği süresince yapılan en güzel bina kabul edilen bu bina ve El Zahir’in de sık sık gezmeye geldiği bu bina, daha sonraki Fatımi Halifeleri tarafından da Nil’de meydana gelen taşkınlar sonrasında malikane olarak kullanıldı. ez-Zahir, hilâfette uzun süre kalamadı. 15 yıl Fatımi Devletini yöneten El Zahir, tıpta Hydropisie denilen vücutta su toplanması hastalığı nedeniyle Haziran 1036’da vefat etti.

Kaynak: Fatimiler ve Fatimi Halifeleri, Hasan Yılmaz, Elips Kitap, Ankara, Şubat 2016.